تا به امروز، شکارچیان سیاره ها، بیش از سیصد سیاره خارج از منظومه شمسی کشف کرده اند. ولی اکثر آن ها سیاره هایی داغ، عظیم به بزرگی مشتری هستند که سیاره ما در آن ها گم می شود، و این سیاره ها فاقد حیات هستند.

چند هفته پیش سیاره ای سنگی خارج از منظومه شمسی کشف شد، ولی باز هم دمای سطح این سیاره به قدری بالاست که حیات در آن یافت نمی شود. بر خلاف اکثر سیاره های یافت شده در خارج از منظومه شمسی که غول های گازی مثل مشتری هستند، این سیاره که CoRoT – 7b نام دارد اولین سیاره دوری است که چگالی برابر با زمین دارد.

این سیاره کوچک هنگام چرخش به دور ستاره ای کشف شد که اندکی از خورشید ما کوچک تر و سردتر است و تقریبا 500 سال نوری از ما فاصله دارد. وقتی این سیاره از مقابل ستاره اش می گذشت باعث ایجاد کسوفی خفیف و کاهش نور ستاره شد.

شاید ستاره شناسان در ابتدای راه کشف زمینی دوم باشند، کشفی که باعث سرعت بخشیدن به جستوجوی حیات مافوق زمینی می شود. ستاره شناسان مراکز بزرگی مثل ناسا عقیده دارند که دانش آن ها به نقطه ای رسیده است که می توانند به دنبال سیاره های کوچک و سنگی مثل سیاره ما باشند که به دور ستاره های بسیار دور می چرخند. این گونه سیاره ها محتمل ترین مکان ها برای حیات مافوق زمینی هستند.

کشف این سیاره سنگی با چگالی برابر با چگالی زمین، ما را یک قدم به کشف سیاره ای دیگر مشابه زمین نزدیک تر کرده است، سیاره ای خارج از منظومه شمسی که می تواند بهترین مکان برای حیات در کیهان باشد.

اکثر اتم های بدن ما در انفجار بزرگ (the Big Bang) نزدیک به 15 میلیارد سال پیش به وجود آمدند، اکسیژن که اکثریت جرم بدن ما را تشکیل می دهد قبل از تشکیل خورشید ما در ستاره های دیگر وجود داشته است. ما تنها بخش بسیار کوچکی از کل هستی هستیم. این عضو ناچیز به وسیله ستاره شناسی اندک اندک سطح آگاهی خود را (هرچند محدود) نسبت به کیهان افزایش می دهد.

بزرگترین ویژگی فضا این است که همیشه در خود شگفتی هایی داشته است که منتظر هستند تا ما آن آنها را پیدا کنیم. هر بار که قدرت ما چه از لحاظ دانش و جه از لحاظ ابزار آلات بیشتر شود، چیز جدیدی از گوشه ای از کیهان به جلو می پرد و می گوید "من اینجا هستم!" و اکنون هم علاقه مندان به سیاره ها هدیه خود را با کشف اولین سیاره سنگی خارج از منظومه شمسی گرفته اند.

در گذشته تمام سیاره هایی که کشف می شدند توپ های عظیم گازی بودند و از آنجایی که ما کمتر موجودات بیگانه به شکل ابر را تصور کرده ایم برای ما چندان جالب توجه نبوده اند. ولی این دلیل نمی شود که در فضا فقط سیاره های گازی یافت شود، مشکل اینجاست که تاکنون فناوری ما قادر به مشاهده سیاره های کوچکتر نبوده است.

این سیاره کوچک سنگی که کمی کمتر از دو برابر زمین قطر و جرمی تقریبا پنج برابر زمین دارد (که باعث می شود چگالی اش برابر با چگالی زمین شود) در فاصله پانصد سال نوری از ما به وسیله کاوش های مشترک دو سیستم COROT و HARPS کشف شده است. در این سیاره نباید به دنبال موجودات بیگانه بود (اگر تصورش را کردید، به دنبال موجودات مقاوم در برابر گرما باشید) چون این سیاره تنها 2.5 میلیون کیلومتر از ستاره اش فاصله دارد، فاصله ای که شش بار کمتر از فاصله عطارد تا خورشید است. یک سال این سیاره کمی کمتر از یک روز کره زمین است! این یعنی حتی اگر تمدنی نسوز! در این سیاره زندگی کند به خاطر جشن های تولد روزانه اقتصاد خیلی ضعیفی دارد.

COROT مخفف COnvection ROtation and planetary Transit satellite است که ماهواره ای از ماموریت مشترک سازمان فضایی فرانسه و اروپا برای یافتن سیاره های دور با طول چرخش کوتاه است (منبع ویکیپدیا)، که هزاران ستاره را برای یافتن نقطه ای تاریک در درخشش آن ها که به وسیله سیاره های اطرافشان ایجاد می شود کاوش می کند. HARPS هم مخفف High Accuracy Radial Velocity Planet Searcher طیف نگار بسیار حساسی است که بر روی تسکوپی در کشور شیلی نصب شده و میزان سرعت یک منبع امواج را می سنجد. این دو سیستم پس از مکان یابی این سیاره شعاع و سرعت چرخش آن را سنجیده و نهایتا جرم و اندازه آن را تشخیص دادند.

منبع                  Finding a Second Earth Could Happen Anytime Now  

نکته اضافه شده:

یکی از دوستان به نکته جالبی اشاره کردند که لازم دیدم اینجا هم قرار بگیره.

متاسفانه خبر اشتباه هست. شاید بهتر باشه که بگم ناقص هست!
خبر کشف چنین سیاره‏ای کاملا درسته آنچه که غلط هست اطلاعاتی هست که در این مورد داده شده.
سیاره COROT-7b آنقدر به ستاره خودش نزدیک هست که سنگهای سطی ذوب و تبخیر میشن و نکته عجیب اینه که گویا در این سیاره باران سنگ میباره.
منبع خبر:
سایت دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس
اشتباه دوم که در مقاله دیده میشه این هست که در مقاله نوشته شده:

اکثر اتم های بدن ما در انفجار بزرگ (the Big Bang) نزدیک به 15 میلیارد سال پیش به وجود آمدند،

این هم به نوعی اطلاعات ناقص و اشتباه هست اول این که زمان بیگ بنگ بطور اشباهی بیش از یک میلیار سال اضافه گفته شده و دوم این که در بیگ بنگ هیچ اتمی بوجود نیامده اتمها مدتی پس از بیگ بنگ و سرد تر شدن کیهان بوجود آمدند.
کاملا متوجه هستم که مترجم گرامی زحمت زیادی برای ترجمه این مقاله کشیدن و اتفاقا ترجمه هم بسیار عالی و بدون نقص هست. بدون شک نتنها اشتباهات مقاله اصلی ربطی به مترجم نداره بلکه زحمات ایشان جای تقدیر داره.
شادکام باشید.(پیوند)

بیشتر بخوانید!   

آیا بعد از انفجار بزرگ، برخورد بزرگ رخ می دهد؟ (مقاله ای در ستاره شناسی)

کهکشان آندرومدا کهکشان می خورد