این مطلب که می نویسم نه بی احترامی هست نه طنز. کاملا برداشت شخصی من از رحلت آیت الله بهجت هست.
اولین بار اسم ایشان رو از معلم خوب و آقامون جناب آقای شاه عباسپور شنیدم (خیلی بزرگوار هستن ایشون، از بعضی ها شنیده بودم هر وقت میاد کلاس قبلش وضو میگیره!) آقای عباسپور همیشه از اقای بهجت تعریف می کردن.
حالا بریم سر اصل مطلب یعنی عامل وفات آیت الله بهجت
من چند وقتی بود که 24 ساعت تو اینترنت درباره مراجع تقلید جستو جو می کردم. درباره دو نفرشون خیلی زیاد. یکی همین آیت الله بهجت و دیگری رو نمیگم. بله خدا یک شب به خواب آیت الله بهجت مباد و میگه
ممد تقی؟
بله خدا جان؟
این در پبتا کی هستن میان دربارت تحقیق می کنن؟
نمی دونم خدا جان آدم حسابی دربارم تحقیق نمی کنه که!!!
ممد میگم بیا رحلت کن اینا دیگه گندشو در آوردن یه آدم سالم تو دنیا داشتیم اینا دارن ضایع می کنن
باشه خدا جان حرف حرف شماست
اینگونه بود که آیت الله بهجت رحلت فرمودند.
یک نکته خیلی مضحک شیوه برخورد صدا و سیما در مورد رحلت آیت الله بهجت رحمت الله علیه بود. یادمه چند سال پیش که یکی از روحانیون به رحمت خدا رفته بود صدا و سیما برای ایشان سنگ تمام گذاشتن!!! ولی در مورد آیت الله بهجت به مناسبت وفاتشون موسیقی سنتی در دستگاه شش و هشت گذاشتن، برنامه کودک شبکه پنج به افتضاح ترین شیوه خنده دار بود! تازه گربه هه همون لهجه شهسواریه بود!!! و خیلی چیزای دیگه.
عرضی نیست!!!
