پر مصرف ترین ماده در ساخت و ساز بتن است و برنج یکی از پر مصرف ترین محصولات غذایی دنیاست. گروهی از محققان در حال استفاده از این دو برای ساخت یک نوع بتن طبیعت دوست هستند.

بیش از ششصد میلیون تن برنج در سال در دنیا تولید می شود. وقتی که برنج درو می شود، تقریبا ساقه آن بی مصرف می ماند و در بسیاری از کشور ها کشاورزان آن را می سوزانند که باعث ایجاد دودی بسیار غلیظ که تنفس را دشوار می کند می شود. راجان ومپاتی (Rajan Vempati) از اعضای شرکت مهندسی ChK Group می گوید در ایالات متحده آمریکا ساقه برنج بدون هیچگونه کاربرد مناسبی یا در ذباله دانی ها دفن می شود یا به مصارف دامداری می رسد. ولی این شرکت در حال ایجاد تغییراتی در این زمینه است، آن ها در نظر دارند با استفاده از ساقه برنج میزان کربن دی اکسیدی را که از بتن به وجود می آید کاهش دهند.

سبز تر کردن دنیایی بتنی

دنیای مدرن از بتن ایجاد شده است. ترکیبی از سنگ فشرده و ماسه برای ساخت هر چیزی از آسمان خراش گرفته تا پیاده رو ضروری است. این ها به وسیله ماده ای به نام سیمان به یکدیگر متصل می شوند که همان منبع گاز های گلخانه ای است.

پرساد رانگاراجو (Prasad Rangaraju) استاد دانشگاه مهندسی کلمسون می گوید با تولید هر تن سیمان تقریبا یک تن گاز گلخانه ای کربن دی اکسید به محیط فرستاده می شود. بنابراین اگر جایگزینی برای سیمان ساخته شود یا از مصرف آن کاسته شود یک حرکت رو به جلو برای کاهش اثرات کربن در بتن برداشته  می شود. با پنج میلیارد متر مکعب از بتی که در طول سال تولید می شود، تقریبا پنج درصد به سهم انسان در تولید کربن دی اکسید در دنیا افزوده می شود.

این عملیات هنگامی نتیجه می دهد که با افزودن مقداری خاکستر ساقه برنج - که در یک فرایند کنترل شده تولید می شود - به سیمان، آن را تقویت کرد. با تقویت سیمان استفاده از آن کاهش پیدا می کند در نتیجه کربن دی اکسید کمتری تولید می شود.

جهشی از یک تکنیک قدیمی

کالین لوبو معاون مهندسی انجمن ملی بتن ترکیبی آماده (National Ready Mixed Concrete Association) می گوید ایده ابتدایی این طرح به دوران روم باستان بر می گردد. او می گوید که رومی ها کشف کرده بودند که ترکیب خاکستر دامنه کوه وسوویوس (Mount Vesuvius - کوهی آتشفشانی در شرق شهر ناپل ایتالیا) سیمان ساخته شده به وسیله آن ها را مستحکم تر می کند. او می گوید امروزه هم بعضی از بنا سازان از براده های آهن یا خاکستر موتور های ذغال سنگ سوز مولد نیرو کاری مشابه را انجام می دهند. به عقیده او آتشفشان های امروزی موتور های مولد نیروی امروزی هستند.

به عقیده ومپاتی و رانگاراجو خاکستر ساقه برنج بر خلاف خاکستر های بادی یا براده های آهن محصولی قابل بازگشت است که هیچ کربن دی اکسید اضافه ای تولید نمی کند. آنها می گویند در این فرایند سیمان به رنگ روشن تولید می شود که در انعکاس نور خورشید موثر تر بوده و باعث کاهش هزینه ها در تهویه محیط ساختمان ها می شود و همچنین در برابر خوردگی مقاوم تر است.

با این وجود موفقیت طرح آنها بستگی به هزینه دارد. پیشرفت این طرح از کمک موسسه ملی علوم (National Science Foundation) حاصل می شود و هنوز تبلیغاتی در این زمینه صورت نگرفته است. کالین لوبو متخصص در صنعت بتن می گوید خاکستر ساقه برنج موجود در بازار گران بوده که هزینه حمل و نقل را نیز باید به آن اضافه کرد. ولی او می گوید اگر این طرح در محیطی مثل هندوستان که در آن برنج به وفور کشت می شود آزمایش شود نتیجه خوبی خواهد داشت. اگر از محصولی که قرار است به ذباله دانی ها برده شود استفاده سودمند شود پیشرفت بزرگی خواهد بود.

آنها همچنین در حال کار بر روی دستگاه قابل حمل و کوچکی هستند که بتوانند به راحتی آن را به کشورهایی مثل چین یا هندوستان برده و در همان محیط از خاکستر برنج استفاده کند.

منبع      اینجا

اطلاعات بیشتر    اینجا

منبع عکس     http://www.parsila.com